Geen producten (0)

CZ Tilburg Ten Miles 2019 - Een jaarlijks feestje

CZ Tilburg Ten Miles 2019 - Een jaarlijks feestje

CZ Tilburg Ten Miles

Waar ga ik beginnen. Wat op vrijdag al begon als een heerlijk weekend met een heerlijk diner samen met Koos bij Aziatisch Restaurant Yip, werd alleen maar mooier.

Op zaterdag vertrokken Koos en ik al op tijd richting Tilburg. We konden al om 14.00 uur terecht in het IBIS hotel, waar we net als vorig jaar gingen overnachten. Vorig jaar was de sfeer in het hotel, de kamers (klein maar voorzien van alle gemak) en het ontbijt ons prima bevallen. Dit jaar stelde het hotel wederom niet teleur. Een welkom ontvangst, een botje voor Doortje en een doosje pepermuntjes voor succes. Snel de spullen naar de kamer gebracht en door naar Kaatsheuvel om gezellig te gaan eten en bij te kletsen met vriendin Liesbeth, haar man Johan en zoon Tygo.

Niet te laat terug gegaan naar het hotel om redelijk op tijd in bed te liggen en voldoende rust te pakken voor een lange dag op zondag. 

Zondagochtend op tijd uit bed en naar het ontbijt. Voldoende water gedronken en goed gegeten om voldoende energie te hebben tijdens de loop. Om 11.00 hebben we de auto geparkeerd op het station bij de Universiteit en zijn met de trein verder gegaan naar het centraal station. Lekker op tijd want inmiddels was ik best al een beetje nerveus.

Het was bij het parcours al een drukte van belang. Bij Theater de Boemel in de Spoorzone ben ik aan de thee gegaan en Koos aan de worstenbroodjes (die zijn in Brabant toch echt het lekkerst). Dit jaar had ik met Ria Lasker afgesproken dat zij voor mij als haas zou dienen om mij naar een betere tijd te lopen dan de toch wel iets teleurstellende 1:58 van vorig jaar. Oké het was warm vorig jaar en ik had vanwege de hele warme zomer niet voldoende kilometers in de benen, maar toch. 

Dit jaar had ik meer kilometers gemaakt, ondanks de tweede hittegolf van afgelopen week. Verder zou Ria er voor zorgen dat ik dit keer niet te hard van start zou gaan, waarna ik me helemaal stuk zou lopen. Deze keer ging ik mijn energie beter verdelen en ik zou slagen in mijn plan. Mijn doel, in ieder geval onder de 1:50 lopen en hopelijk rond de 1:45 maar dat was volgens mij hoog gegrepen. Ria was van mening dat we voor 1:44:59 moetsen gaan, dat was een beel mooiere tijd. We zouden van start gaan met een km tijd van 6,25 min. Dat kon ik. Flesje water mee in de hand en een zakje met een paar winegums in mijn broekzak.

Iets voor half twee het eerste startvak in gegaan. We hadden een net mooi plekje gevonden toen Liesbeth bij het parcours aan kwam, zij zou in de tijd dat ik aan het lopen was, Koos en Doortje gezelschap houden en samen met hen naar het 11 km punt gaan om ons een laatste aanmoediging te geven voor de laatste 5 km.

Nog even een startvak selfie en om iets over half 2 gingen we van start.  meteen hadden we een lekker tempo te pakken. Zo nu en dan werd ik aan mijn shirtje getrokken omdat ik te hard wilde, dus netjes tempo terug.

Bijna elke 500 meter muziek, volgens mij was elk dweil orkest uit Tilburg en omgeving aanwezig, heel gezellig. Ria vermaakte zich kostelijk en maakte hier en daar een dansje. Ik liep ondertussen gewoon rustig door. Genietend van het vele publiek dat mij, ondanks mijn lange naam, prima en veelvuldig wist aan te moedigen. Extra aanmoedigingen zijn altijd fijn, ook als het gewoon lekker gaat. Onderweg sloot Ruth bij ons aan. Zij had het even moeilijk en heeft heel wat kilometers met ons meegelopen. Ria had het er maar druk mee. Fijne afleiding overigens. Terwijl Ria zich over ons bekommerde, konden wij lekker doorlopen en zo ging de ene na de andere kilometer aan ons voorbij.

Veel punten herkende ik van vorig jaar, de tunneltjes, stijgingen, de benzinepomp met daarna om de bocht prachtige huizen waar vorig jaar een sproeier stond. Dit jaar stond de sproeier (in de vorm van een opblaaseenhoorn) er weer, met handbediening, er stond een vriendelijke dame enorm te pompen om ons een heerlijke neveldouche te bezorgen om af te koelen. Hulde aan deze dame, het was heerlijk XOXO.

Onderweg hebben we een poosje lopen stuivertje wisselen met een, volgens ons, vader en dochter. Zij verbaasden zich over de mate van kletsen van ons. Vooral de man was van mening dat wij nog wel heel veel energie over moesten hebben als we zoveel konden kletsen. Grappig, ik moet eerlijk zeggen dat ik best moe begon te worden maar dat ik ondanks dat eigenlijk wel heel lekker ontspannen liep. Maar goed, nu die man tegen ons gezegd had dat wij onze energie liepen te verdoen met kletsen (waarschijnlijk had hij gehoopt op een rustig en stil rondje lopen) zijn we hen maar voorbij gelopen. 

Net voor de 12 km kwamen we Liesbeth en Koos tegen. Gelukkig zagen we hen dit keer op tijd konden we zwaaien. Koos riep "kom op, nog een klein stukje", dus ik wuif hem nog snel een handkus toe. Volgens Ria had ik gehoord "kom op, nog een klein kusje". Wel, dat had natuurlijk ook gekund, ik ben een klein beetje oost Indisch doof.

Op het 12 km punt dacht ik het 13 km bord gezien te hebben, dus de teleurstelling was best groot toen ik nog een bord van 13 km tegenkwam. Dat was even slikken en doorgaan. We liepen tenslotte nog steeds keurig volgens het schema van Ria. Ik heb de hele route niet op mijn horloge gekeken. Heb het helemaal uit handen gegeven. Blind vertrouwen zeg maar.

Nog even langs het water, met de vele terrasjes, nog een stuk door gezellige straten vol gepakt met publiek, ook hier weer een fijne douche (meerdere douchekoppen op een aantal planken). En langzaam kwamen we steeds dichter bij de finish. Wederom vlak voor de finish een boog (van de Rabobank volgens mij) waarna ik van Ria moest versnellen, dan konden we het nog voor de 1:45 uur halen. De laatste paar honderd meter heb ik gas gegeven, voor zover dat nog in mij zat. Net voor de streep kon Ria me nog net toeschreeuwen dat ik er over heen moest en niet er voor moest gaan stoppen. Meteen over de finish hebben we de app gecheckt want volgens Ria hadden we het net gehaald. 

En inderdaad 1:44:58, bijna exact de tijd die Ria vooraf aangegeven had. Mijn PR was een feit. Ruim 13 minuten sneller dan vorig jaar. 

Over de finish kregen we onze mooie medaille omgehangen en zijn we geinterviewd door Omroep Brabant. Te grappig om terug te kijken. 

Snel naar het graveren van de medailles en naar Koos en Liesbeth. Tassen opgehaald en ons omgekleed. Wat is het heerlijk om je even op te kunnen frissen en droge kleding aan te trekken. Nog even langs de Starbucks voor een heerlijke bak koffie en wat lekkers.

Afscheid genomen van Liesbeth en terug naar de auto en vervolgens richting Hoogezand.

Graag bedankt ik de organisatie en de vele vrijwilligers van de CZ Tilburg Ten Miles voor het super georganiseerde evenement en de goede verzorging onderweg. Hopelijk tot volgend jaar. 

 

 

 

0 Reacties

Er is nog niet gereageerd

Reageer

Annuleren

Wij maken gebruik van cookies om onze website te verbeteren, om het verkeer op de website te analyseren, om de website naar behoren te laten werken en voor de koppeling met social media. Door op Ja te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- en cookieverklaring.