Geen producten (0)

Hunebedloop in Borger

Hunebedloop in Borger

Hunebedloop in Borger

 

Ergens in februari maart heb ik me ingeschreven voor de 10km Hunebedloop in Borger. Een lekker kleinschalig loopje waar ik, op Bevrijdingsdag, vast zin in zou hebben.

Aangekomen in Borger meteen maar mijn startnummer opgehaald. Om me heen zag ik nagenoeg alleen goed getrainde, strakke lopers. Oeps. Als ik nu maar niet al laatste aan zou komen. Eerst nog gezellig naar de kids run gekeken waar een aantal kinderen in meeliepen die we kennen. Altijd zo leuk om te zien, die kleine pukken die de longen uit hun lijf lopen en blij zijn om te finishen ongeacht de plaats die ze hebben. Genieten, want dat is voor mij nou net waar het om gaat (zo lang het maar niet de laatste plaats is).

Nog even naar de wc en goed insmeren, want de zon brandt flink en ik heb blote schouders, armen en benen in mijn loopjurkje van Röhnisch. De 5 en de 10km starten tegelijk. Ik start ergens in het midden. Al snel gaan de 5km lopers linksaf en gaan de 10km lopers nog even een stuk rechtdoor. Mijn tempo ligt nog aardig hoog, de hele groep gaat hard maar voor mij is dit tempo te hoog weet ik. We lopen heerlijk tussen de landerijen, zon op mijn lijf, echt genieten. Langzaam terugzakken naar bovenin mijn eigen tempo, net rond de 6 min/km.

Tot 5km loop ik lekker door maar dan breekt het, voor mij hoge tempo, op en slaat de warmte in als een bom. Het waterpunt voorbij de 5km komt voor mij net even te laat. Het tempo loopt hard terug. Luisteren naar mijn lijf en lekker rustig door dribbelen. Onderweg genoten van de omgeving en bedacht wat Bevrijdingsdag nou eigenlijk voor mij betekend. Wat je zoal niet bedenkt als je in je eentje tussen de landerijen loopt.

Nog even vlug een foto gemaakt van mezelf voor een hunebed, het is tenslotte de Hunebedloop. Snel weer door, het kleine groepje lopers dat achter mij loopt, loopt wat in. Op 7km loop ik lekker in de schaduw en komt het tempo weer een stukje terug. De laatste km is de route wat verwarrend en gelukkig staan er veel mensen in het bos om de weg te wijzen. Als die rood/witte linten maken het er voor mij niet duidelijker op.

Het laatste stukje door het dorp Borger, klinkerweggetje, daar ben ik niet dol op, mijn enkels nog minder, voorzichtig lopen om niet geblesseerd te raken. Nog ongeveer 800 meter en mijn tempo is ver te zoeken. Ondertussen kom ik onze auto tegen en weet dat de finish niet ver meer kan zijn. Op de hoek staat mijn kleine vriend Nick mij al op te wachten om het laatste stukje, net als in Vlieland, met me mee te lopen. Meteen gaat ook het tempo weer wat omhoog, kan hem toch niet teleurstellen.

Eindelijk de finish in zicht. Ontvangst met water, banaan en Hunebedkoek.
Ondanks het warme weer, heb ik een voor mijn doen goede tijd gelopen 1.06.25. Dik tevreden.
Deze run was goed georganiseerd, wie weet volgend jaar weer.

0 Reacties

Er is nog niet gereageerd

Reageer

Annuleren

Wij maken gebruik van cookies om onze website te verbeteren, om het verkeer op de website te analyseren, om de website naar behoren te laten werken en voor de koppeling met social media. Door op Ja te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- en cookieverklaring.